A AC. O Galo organiza unha conversa entre Duarte Correa e Anxo Louzao sobre O IMPERIALISMO NO SÉCULO XXI.  Entrada libre até encher.
Duarte Correa, autor do libro que acaba de publicar Tempo Galiza , e Anxo Louzao falarán sobre o imperialismo no mundo de hoxe, nun contexto no que, a cada pouco, un novo acontecemento nos sobresalta e bota por terra certezas que eran presentadas como inamovíbeis.
Terá lugar o vindeiro xoves, 16 de abril, ás 20:30h.  no Espazo Enocultural Vide-Vide (Rúa Fonte de Stº Antonio nº 10, Santiago).
Agardamos que participes no coloquio que se celebrará deseguido.

Duarte Correa Piñeiro: Vigo (1966). Diplomado en EXB e Licenciado en Xeografía e Historia; profesor de Ensino Secundario no IES Ramón Cabanillas de Cambados. Militante nacionalista desde moi novo, foi membro da Executiva Nacional da CIG-Ensino.
Desde hai décadas, centra boa parte do seu labor intelectual na análise xeopolítica e nas relacións internacionais. É colaborador habitual en diversas publicacións galegas e internacionais, nas que aborda cuestións como o imperialismo contemporáneo, os conflitos globais, a evolución do sistema internacional e os procesos de loita dos pobos pola súa soberanía. A súa actividade inclúe tamén a participación como relator convidado en seminarios, congresos e actividades formativas desenvolvidas en distintos países, contribuíndo ao debate crítico sobre os grandes desafíos do mundo actual.
Coautor dos libros Galiza: Poboación e Industria e O estudantado sae á rúa. ERGA no movemento estudantil galego; autor do caderno 50 Aniversario de ERGA (1972-2022).
No pasado mes de febreiro publicouse o seu libro O imperialismo no século XXI, no que analiza o imperialismo actual e o papel da OTAN como instrumento dos Estados Unidos para soster unha hexemonía en declive, a chamada autonomía estratéxica da Unión Europea e o aumento do gasto militar.
 O Imperialismo no século XXI
 
O Imperialismo no século XXI do profesor e analista internacional Duarte Correa Piñeiro, e editado por Tempo Galiza, recupera o estudo do imperialismo, un fenómeno que condiciona o devir da humanidade na idade contemporánea desde hai máis de 150 anos.
Unha lectura necesaria para comprendermos o mundo de hoxe. Nun contexto no que, a cada pouco, un novo acontecemento nos sobresalta e bota por terra certezas que eran presentadas como inamovíbeis.
A obra busca desmontar mitos, como o de que o imperialismo é algo do pasado ou algo que non está relacionado coa evolución do sistema capitalista, e ao tempo abrir a mirada a outras realidades das que apenas se fala, nas que diferentes países tecen alianzas para construír relacións internacionais baseadas no diálogo e na cooperación, fronte á lóxica da imposición que é intrínseca á hexemonía imperialista.
Segundo o autor, o imperialismo é un fenómeno que non desapareceu coa globalización, senón que se adaptou ás novas dinámicas do capitalismo mundial moldeando moitos dos procesos económicos e xeopolíticos do século XXI, e nesa adaptación foi dando cada vez maior importancia á ideoloxía como conformadora dunha orde social que favoreza o seu obxectivo final, que non é outro que a concentración de riqueza por parte dunha minoría.
Partindo da conceptualización do termo procede a unha análise do seu funcionamento e dos seus efectos, fuxindo dunha visión economicista do fenómeno afondando nos elementos políticos e ideolóxicos que teñen sido fundamentais para  manter a hexemonía da principal potencia imperialista, os Estados Unidos. Analiza o papel dos distintos instrumentos, con unha especial atención ao papel da OTAN como instrumento dos Estados Unidos para soster unha hexemonía en declive. Ademais, examina a chamada autonomía estratéxica da Unión Europea e o aumento do gasto militar, revelando que se oculta tras estes discursos.
A obra que consta de 19 capítulos, cen notas a pé de páxina e unha ampla bibliografía, estrutúrase en catro partes.
Na primeira, ademais de marcar o obxectivo fundamental da obra, desmontar a idea de que vivimos no mellor dos mundos posíbeis defende que, hoxe máis ca nunca, a alternativa ao imperialismo pasa pola defensa da soberanía dos pobos; caracterízase o fenómeno imperialista na idade contemporánea, partindo de autores como Lenin, Eric Hobswam ou Samir Amin na súa análise do eurocentrismo como substrato intelectual do fenómeno imperialista, enfrontando este á súa antítese, o nacionalismo como manifestación netamente anti-imperialista.
Na segunda abórdase especialmente o proceso que levou aos EUA despois da IIª Guerra Mundial a converterse na potencia imperialista hexemónica, e desentráñanse os instrumentos e mecanismos dos que se ten dotado para manter o seu poder.
Na terceira, analízase a actualidade en diversos marcos xeográficos, a caracterización de Rusia e China e o debate sobre se estamos diante de potencias imperialistas ou non, e a actual fase da guerra de Ucraína e o xenocidio palestino.
A cuarta, parte da constatación de que nun momento de mudanza de época prodúcense múltiples movementos que obrigan a afinar constantemente as conclusións das análises sobre as perspectivas de futuro, debido á tentativa por parte de quen ve quebrar a súa hexemonía por recuperala, e os movementos opostos de quen defenden un funcionamento do mundo tanto no ámbito económico, como no das relacións comerciais e políticas que non teña como eixo central a imposición. A existencia de diversas alianzas tanto rexionais como globais que tentan tecer unhas relacións en base a criterios de recoñecemento e cooperación, e un chamamento á necesidade dun rearmamento ideolóxico da esquerda do norte global que defenda a necesidade de construír unha sociedade alternativa que parta do dereito de todo pobo a construír o seu propio futuro. 

O vindeiro 9 de abril, ás 19:15, no Oratorio San Felipe Neri, terá lugar a segunda palestra do ciclo Iconografía e Arquitectura na Catedral de Santiago de Compostela, s. XI-XV, organizado pola nosa asociación. A entrada é libre até encher.
A palestra "Capiteis románicos da Catedral de Santiago",  será impartida por Victoriano Nodar e rematará cunha visita de 25 minutos, guiada por este prof.  de historia da arte  da UVigo, ao interior da catedral compostelá. Deste xeito completaremos o que antes nos explicou e amosou en imaxes durante a súa palestra.  
Día, hora e duración: xoves, 9 de abril, ás 19:15h. Aprox. 95 minutos. 
Lugar:  No oratorio S. Felipe Neri (edifico de S. Martiño Pinario. Éntrase pola porta do museo, situada entre a praza da Inmaculada e a rúa da Moeda Vella).

Capiteis románicos da Catedral de Santiago
 
Un dos aspectos da catedral románica de Santiago de Compostela que máis frecuentemente pasa desapercibido ós visitantes son os centos de capiteis que coronan as columnas acaroadas a muros, piares, portas e fiestras do interior do templo.
Estes foron concebidos con unha evidente función tectónica, de recibir os empuxes dos arcos que sosteñén. Ademáis, cumplen tamén, como en todo edificio medieval, una importante función decorativa, de dignificar o espazo sacro. Ademáis, a estas funcións, que poderiamos denominar primixenias, temos que engadir unha manifesta función comunicativa que se fai patente sobre todo nos capiteis figurados. 
O proxecto de catedral de Santiago entra así de cheo nunha tendencia xeral do románico europeo no que o capitel pasa de ser un elemento puramente decorativo para converterse nun soporte privilexiado para a figuración e por ende, en medio de comunicación para o dogma dunha Igrexa que estaba sumida nun profundo proceso de reforma espiritual e institucional.
Ademáis, a través dos capiteis da Catedral podemos facer un percorrido polas diferentes tendencias estilísticas que se suceden no tempo no románico europeo dende o século XI ata o XIII.
Con isto a obra da Catedral demostra a súa capacidade de estar sempre á vangarda das tendencias artísticas europeas pero tamén de ser un importante foco creador de modelos e dun estilo que logo se expandirá por Galicia e incluso máis alá das nosas fronteiras.

Victoriano Nodar 
Victoriano Nodar é doutor cum laude en Historia da Arte pola Universidade de Santiago de Compostela. Actualmente é profesor da área de Historia da Arte do departamento de Historia, Arte e Xeografía da Universidade de Vigo. As súas liñas de investigación xiran en torno ó tema da escultura románica das vías de peregrinación, con múltiples publicacións centradas na iconografía románica en xeral e na Catedral de Santiago de Compostela, en particular.
Por outro lado, a súa actividade centrouse tamén na xestión cultural sobre todo no campo das exposicións temporais. Nos últimos años traballou, ademais como asesor histórico de obras de restauración en diferentes monumentos do patrimonio galego como a Catedral de Santiago, os colexios de Fonseca e San Xerome, o claustro da Catedral de Lugo, o Parque do Pasatempo de Betanzos, a igrexa do mosteiro de San Salvador de Vilanova de Lourenzá e, actualmente, no convento de Santa Clara de Pontevedra, dentro do proxecto de estudos previos á restauración e rehabilitación completa do conxunto.
Actualmente está a coordinar xunto con R. Yzquierdo Peiró diferentes proxectos de investigación e difusión arredor do conxunto monumental románico de Santa María de Sar. Neste sentido, destacan o proxecto de reconstrución virtual da igrexa no século XIII e, máis recentemente, "Bernardo II. A memoria da Compostela medieval" arredor da figura deste arcebispo compostelán enterrado nun magnífico sepulcro de 1240 na colexiata de Sar.

A palestra que inaugura o ciclo Iconografía e Arquitectura na Catedral de Santiago de Compostela, s. XI-XV, organizado pola nosa asociación é a titulada  "A Arquitectura románica da Catedral de Santiago",  será impartida por David Chao e rematará cunha visita de 25 minutos, guiada por este prof. doutor de arte medieval da USC, ao interior da catedral compostelá. Deste xeito completaremos o que antes nos explicou e amosou en imaxes durante a súa palestra.  
Día, hora e duración: Mércores, 25 de marzo, ás 19:15h. Aprox. 95 minutos. 
Lugar:  No oratorio S. Felipe Neri (edifico de S. Martiño Pinario. Éntrase pola porta do museo, situada entre a praza da Inmaculada e a rúa da Moeda Vella.

DAVID CHAO CASTRO (O Carballiño, 1974) é Doutor en Historia da Arte pola USC, coa tese "Iconografía regia en la Castilla de los Trastámara" no ano 2005. Bolseiro FPU entre 1999 e 2001. Realizou estadías de investigación no Arquivo Histórico Nacional e no Instituto de Historia do CSIC en Madrid, na Universidade Bordeaux III, no CNRS de París e na Universidade de Lisboa. Desde 2001 é profesor do Departamento de Historia da Arte da USC, sendo na actualidade profesor Contratado Doutor. As súas liñas de investigación oriéntanse á Historia da Arte Medieval, con especial interese pola iconografía rexia baixomedieval, e o románico e gótico de Galicia, atendendo a cuestións de lexitimación, devoción, liturxia e promoción. Autor de numerosas publicacións entre libros, capítulos, artigos en diversas revistas, fichas catalográficas e publicacións breves; tamén de conferencias, relatorios e comunicacións en congresos e simposios, estatais e internacionais. Participou en varios proxectos de investigación. Participa en grupos de traballo de carácter patrimonial polos estudos previos e seguimento dos proxectos de conservación e restauración de obras, varios deles relacionados coa Catedral de Santiago nos últimos anos.

A ARQUITECTURA ROMÁNICA DA CATEDRAL DE SANTIAGO DE COMPOSTELA
Comezada cara 1075, a catedral románica de Santiago de Compostela foi concibida para substituír á vella basílica prerrománica de Afonso III na custodia do vello mausoleo cos restos do apóstolo e os seus dous discípulos, Teodoro e Atanasio. A súa monumentalidade foi prevista desde a súa primeira fase construtiva, desenvolvida polos mestres Bernardo o vello e Roberto baixo o episcopado de Diego Peláez. A partires de 1092 as obras xa continuarían baixo a dirección do mestre Esteban (ata 1100), alongándose polas décadas seguintes, cando ocupou a cátedra o bispo-arcebispo Diego Xelmírez (1100-1140). E desde 1168 o proxecto do remate occidental sería modificado e dirixido polo mestre Mateo, responsable da magnificencia do Pórtico da Gloria. Deste xeito, en 1211 puido levarse a cabo a solemne consagración daquela catedral iniciada algo máis de 135 anos atrás, celebrando a terminación dun monumental "relicario" pétreo co que sublimar a meta sagrada; ao fin e ao cabo tratábase do santuario de peregrinación máis importante do Medievo europeo. 
Nesta ocasión fixaremos unha detida atención na propia fábrica catedralicia, de maneira complementaria á documentación conservada. Porque o propio edificio é quen de transmitirnos a súa esencia compositiva, o seu valor iconográfico e a súa finalidade espiritual, Ao tempo, nesta análise levaremos a cabo as pertinentes comparacións con outras igrexas tradicionalmente consideradas modélicas, como Sainte-Foy de Conques ou Saint-Sernin de Toulouse, entre outras.
En calquera caso, por riba de cuestións formais e estruturais, interesaranos abordar o espazo arquitectónico desde a óptica funcional, cerimonial e litúrxica, e en cuxa configuración se detecta unha profunda carga simbólica. De tal maneira que poida ser entendida a catedral románica de Santiago como a resposta material a unhas necesidades cultuais e devocionais. Pero tamén coma o sublime artefacto pétreo chamado a suscitar a admiración duns fieis e peregrinos que, tras un longo e dificultoso camiño, achaban os anhelados restos do apóstolo Santiago custodiados por semellante marco edilicio. Como ben sinalou cara a 1130 o anónimo autor do Libro V do Codex Calixtinus:
"Nesta igrexa, en fin, non se atopa ningunha greta nin defecto; está admirablemente construída, é grande, espazosa, clara, de convinte tamaño, proporcionada en anchura, lonxitude e altura, de admirable e inefable fábrica, e está edificada dobremente, como un pazo real. Quen por arriba vai a través das naves da tribuna, aínda que suba triste anímase e alégrase ao ver a espléndida beleza deste templo".

A AC. O Galo inicio un novo ciclo de palestras titulado:
Iconografía e Arquitectura na Xatedral de Santiago de Compostela, S.XI –S.XV.
Despois de cada palestra haberá a respectiva visita guiada á catedral de Santiago. 
As persoas conferenciantes contextualizarán no seu discurso expositivo o momento histórico e a plástica europea da época. Fixaranse expresamente na relación co medio natural galego tomando como base os materiais que empregaron os artistas para construír o edificio e para esculpir   a vexetación e fauna do medievo que aparece nalgúns capiteis.

A palestras están impartidas por:
David Chao profeso titular de arte medieval na USC.
Victoriano Nodar profesor titular de arte medieval na UVigo.
Ramón Izquierdo, director Técnico - Conservador do Museo da Catedral de Santiago.
Marta Cendón profesora titular de arte medieval da USC.​
Manuel Castiñeiras, catedrático de arte medieval de Universidade de Barcelona.

terán lugar entre marzo/novembro e celebraranse en S. Martiño Pinario, no Oratorio San Felipe Neri (entrada polo Museo Diocesano).

Representación teatral do AUTO DOS SIMULADOS DA CARAVILLA de Manuel María. Produción do Grupo de Teatro da S.C: Medulio, dirixido por Francisco Rodríguez. A estrada é gratuíta.
Data e hora : sábado, 7 de marzo, ás 19:00 h.
Lugar: Teatro Principal.
Retirada das entradas na Zona C (Praza de Cervantes). Dúas por persoa.
Horario: a partir do 4 de marzo, de 11 a 14h. e de 16 a 19h.
 
O auto dos simulado da Caravilla de Manuel María
Adaptación cómica, en clave de esperpento, da obra de Manuel María (1978) sobre o chamado tributo das cen doncelas que os cristiáns debían pagar aos mouros. A peza ofrece unha sátira da figura de Santiago como guerreiro e da súa suposta aparición milagrosa na batalla de Clavixo, lenda empregada desde a denominada “Reconquista” como elemento político na construción de España. Mestúranse personaxes históricos, como Carlo Magno, co almirante Balán, inspirado nos libros de cabalaría reunidos en A historia do emperador Carlo-Magno e dos doce pares de Francia, para ofrecer unha visión máis crítica e verosímil dos feitos. A obra convértese así nunha proposta divulgativa que reivindica a diversidade cultural do medievo fronte a unha historiografía monolítica que tende a uniformar a realidade da Península Ibérica, Europa e África. (Fonte: Nós diario).

A AC O Galo organiza unha táboa redonda sobre as  CONSECUENCIAS DOS CAMBIOS NA LEI DE PATRIMONIO DE GALIZA. A entrada é libre até encher.
Data e hora : venres, 6 de marzo, ás 19:30 h.
Lugar: centro socio cultural do Ensanche (rúa Frei Rosendo Salvado nº 14)
 
Intervirán:
Mercedes Queixas
Deputada do Parlamento de Galiza
Xosé Penas
Deputado de Patrimonio da Deputación da Coruña
Ruth Verela
Profesora na UdC e presidenta da delegación do COAG na Coruña 
Teresa Nieto
Funcionaria do corpo especial de arquitectos da Xunta de Galicia

As modificacións introducidas na lei de Patrimonio Cultural de Galicia que entraron en vigor o 1 de xaneiro de.2026 estableceron unha nova atribución das competencias para a autorización das intervencións que realicen en bens catalogados con protección estrutural e ambiental, ou nas súas contornas de protección e zonas de amortecemento. Coa nova redacción da lei non queda garantida de maneira suficiente e eficaz a conservación e protección do patrimonio cultural de Galicia. 
 
Nun contexto como o actual de alta presión social, económica e política sobre as políticas urbanísticas, de vivenda e de explotación produtiva do territorio, as modificacións introducidas parecen responder máis á vontade de liberalizar a xestión do patrimonio cultural que á de simplificala. Estas medidas poden poñer en risco de perda, destrución ou deterioración irreversible moitos dos bens parte da nosa herdanza cultural e que deberiamos legar ás seguintes xeracións.

Presentación do caderno 170 anos do Banquete de Conxo
A Fundación Galiza Sempre e a Agrupación Cultural O Galo presentan o vindeiro luns 2 de marzo o caderno 170 anos do Banquete de Conxo no mesmo barrio no que se celebrou o acto hai 170 anos.

 Este ano cúmprense 170 anos do Banquete Democrático de Conxo, e a FGS en colaboración coa A.C O Galo decidiron dedicar un novo número da colección Efemérides de Galiza a este acontecemento de fonda carga simbólica. O caderno está elaborado por Xoán Costa, presidente da Asociación Socio-Pedagóxica Galega (AS-PG) durante case dúas décadas e do Consello de Administración de Sermos Galiza S.A na actualidade, quen ofrece un rigoroso percorrido polo contexto histórico e a significación política deste importante episodio da nosa historia.
O Banquete Democrático de Conxo foi un acto consciente de rebeldía contra a orde económica e social estabelecida. Tivo unha enorme carga política, unha clara compoñente antimonárquica, republicana e crítica co capitalismo liberal. Constituíu tamén un importante xesto simbólico á vista de toda a sociedade, no cal a posta en escena, a poesía e as intervencións políticas en forma de brinde e discursos estaba trufados por ideas de xustiza social, progreso e liberdade. En definitiva, representou unha afirmación da fraternidade democrática e da significación do traballo e das clases populares, así como a reivindicación dunha sociedade nova capaz de superar as barreiras sociais herdadas e o papel subordinado de Galiza no Estado español.
Por iso, este luns, as entidades organizadores lembraremos nun acto que se celebrará no CSC Aurelio Aguirre de Conxo ás 20 horas, unha das efemérides contemporáneas máis importantes da historia de Galiza e da propia cidade de Compostela. No acto contaremos coa alcaldesa de Compostela, Goretti Sanmartín e o autor do caderno, Xoán Costa. A presidenta da A.C O Galo, María Antonia Pérez, presentará e moderará o acto.
​As persoas asistentes serán agasalladas cun exemplar da publicación.

A AC. O Galo presenta o libro Personaxes da Galiza Medieval IV. Con el continuamos a materializar a nosa contribución na recuperación da memoria histórica de Galiza.

Coa publicación do numero cinco da serie que comezou no ano 2021 con Galicia. Reis e Reino temos como obxectivo esparexer o noso pasado valéndonos da actuación de mulleres e homes que, ao defender os seus propios intereses, tamén defenderon os de Galiza. A temporalidade de Personaxes da Galiza Medieval IV, ao igual que a dos libros anteriores, circunscríbese aos séculos nos que a nosa Terra era un reino de seu, e contaba cunha estrutura económico-social protofeudal e logo feudal, que hoxe consideramos definitoria desa época. Cínguese a ese período no que a nosa alta nobreza tiña posto os ollos en formalizar un proxecto político-económico “atlantista” fronte ao, digamos, “mediterranista” impulsado por Aragón e Castela, en especial ate finais do século XV.
Os textos deste volume están escritos polos seguintes autores, o limiar, “A Galiza Medieval do século XV”, por Francisco Rodríguez, “Fernan Eanes dem Limia“ e “Pedro Alvarez de Soutomaior“ por Suso Vila, “Nuno Freire de Andrade” por Ricardo Pichel,  “Bernal Eans de Moscoso“ e “Lope Sanchez de Moscoso“ por Carlos J. Galbán Malagón, “Diego de Lemos e Maior de Ulloa“ e “Dona Urraca de Moscoso” por Miguel Garcia-Fernandez e “Pedro Pardo de Cela” por Alexandre Peres Vigo.

Agasallaremos cun exemplar ás persoas asistentes.  De querer vir, hai que anotarte en [email protected] antes do xoves 26 de febreiro de 2026 ás 17h., indicando o nome e apelidos. Mandaremos un correo de confirmación indicando que tes praza.

O acto será: 
Lugar:  Museo das Peregrinacións. Praza das Praterías 
Data, hora e duración:  Venres, 27 de febreiro de 2026, ás 20h. Durará aprox. 1:30h. 
Intervirán: Unha representante da AC. O Galo, tres dos autores do libro: 
Francisco Rodríguez, prof. doutor reformado, escribe sobre o contexto social do s. XIV e do segundo terzo do XV. 
Ricardo Pichel, profesor no Dpto. de Teoría da Literatura da UNED, escribe sobre Nuno Freire de Andrade.
Suso Vila, escribe sobre o tema das súa tese de doutoramento: Pedro Álvarez de Soutomaior (Pedro Madruga). 
Por outra banda, tamén falará Natividade  González Deputada Provincial de Cultura da Exma. Deputación da Coruña.