Data e hora: mércores, 1 de outubro de 2025, ás 19:00h.
Lugar: Libraría Couceiro.
Os setenta e dous relatos que compoñen Ensaio sobre o efémero (titulo que desexa abanar entre a ironía e a veracidade) fican marcados pola concisión e o intento de síntese, estando algúns deles composto apenas por unhas poucas ducias de palabras. Os seus temas, estruturados en tres grandes agrupamentos --Anais, Biografías, Relatorios— percorren unha longa singradura desde a orixe da Historia até hoxe e están protagonizados por personaxes ficticias e reais, que duplican, ou soñan, figuras da Antigüidade clásica, dinastías chinesas, arábigas ou persas, mulleres asasinadas polo Santo Oficio ou violadas pola barbarie hai máis de dous mil anos, operarios da Terra Cha ou Valdeorras construtores de pontes sobre o East River, heroínas como Inés de Ben e almirantas como Isabel Barreto, combates nocturnos con seres procedentes dos castros e quen sabe se do Alén, crianzas enleadas na noite por sons indescifrábeis procedentes do cuarto dos proxenitores, mitoloxías bíblicas, enganos, armadillas e ciladas, consideracións sobre a idea de Infinito ou de Dobre. Do Universo en resumo (a expresión é de Borges) e da confusa peripecia humana.
Vítor Vaqueiro (Vigo, 1948), poeta, narrador e fotógrafo, membro destacado da Xeración Poética dos 80, é autor dunha obra literaria cuxos principais esteos están marcados por poemarios como Informe da gavilla (1980), Camiño de Antioquía (1982, premio Esquío) A fraga prateada (1983, premio da Crítica española), A cámara de névoa (1989), Palavras a Espártaco (2015) e 1968 (2018), textos narrativos do que son mostra os libros de relatos Os xenerais de África (1999) e O soño (re)dirixido (2010), ou as novelas Os nomes da morte (2002) e Os espellos do tempo (2008). Alén disto, publicou escritos que teñen a ver coa cultura tradicional galega como Guía da Galiza máxica, mítica e lendaria (1998) ou Mitoloxía de Galiza (2011, premio Irmandade do Libro), a divulgación (Guía do norte de Portugal, 2001) e o ensaio Da identidade á norma (2017) —en colaboración con Nicolás Xamardo—. Como estudoso da fotografía deu ao prelo, en edición de Publio López Mondéjar, Pacheco. A memoria dun tempo e dun país (2002) e Facedores de imaxes. Fotografía e sociedade en Vigo. 1870-1915 (2022), ademais dos libros de creación Galicia (1990) e Rituais (2000). É autor así mesmo de ensaios, en colaboración, sobre Augusto Pacheco e a liñaxe fotográfica dos Llanos, alén de artigos en revistas galegas e estranxeiras, nomeadamente do ámbito da lusofonía.
Marga do Val (Vigo, 1964), licenciada en Filoloxía Galego-Portuguesa pola USC, poeta, narradora, ensaísta e crítica literaria, é autora de A cidade sen roupa ao sol (2010, premio da Crítica de poesía galega). Como crítica literaria e articulista colabora en diferentes medios de prensa: GRIAL, A Festa da Palabra Silenciada, Galicien- Magazim, Nós Diario... Froito do seu labor docente e de investigación son: Os Camiños da Vida de Ramón Otero Pedrayo (1992) ou Entrevistas con R. Dieste (1994).
RSS Feed
