A AC. O Galo organiza un coloquio con Xosé Ramón Ermida titulado A BATALLA POLA NACIÓN. Entrada libre até encher.
Terá lugar o vindeiro xoves, 24 de setembro, ás 20:00h. no Espazo Enocultural Vide-Vide (Rúa Fonte de Stº Antonio nº 10, Santiago).
Falarán:
Acada de publicar o libro A BATALLA POLA NACIÓN Historia da creación e consolidación da Unión do Povo Galego. Volume I (1950-1966), editado pola Fundación Terra e Tempo de Estudos Nacionalistas, que recolle a crónica do conflito ideolóxico e político ao redor do feito galego, das posibilidades, capacidades e estratexias do país para desenvolverse e do seu papel no mundo e no Estado.
O tempo político que debulla este traballo é o da década dos 50 e dos primeiros 60. Nel percorrésense as diverxencias do núcleo liderado por Ramón Piñeiro con Daniel Castelao e o nacionalismo exiliado en América, a primeira contestación das novas xeracións á política do grupo Galaxia, a aparición do asociacionismo cultural, o nacemento e morte do Consello da Mocidade, o nacemento do Partido Socialista Galego (PSG) e da Unión Cristián-Demócrata da Galiza (UCDG) e a constitución en 1964 da Unión do Povo Galego, co que se inaugura o capítulo contemporáneo do nacionalismo galego.
Xosé Ramón Ermida Meilán (Foz, 1973)
Xornalista en Nós Diario, onde asina co pseudónimo de Xacobe Ferreiro e Cilia Torna, realizou diversos traballos de investigación histórica centrados, fundamentalmente, no nacionalismo galego, na represión e na resistencia antifranquista e nos movementos sociais e políticos da Galiza contemporánea. Así, deu ao prelo o libro Mortos por amor á terra. A represión sobre o nacionalismo galego, 1936-1950 (2016); As Irmandades da Fala (2017).
Tamén se achegou á historia dos movementos sociais e políticos na Galiza contemporánea, coordinando o libro Rebeldía galega contra a inxustiza (2018), onde publicou un traballo sobre o masacre da Oseira. Tamén coordinou o libro Galiza 1968.A consciencia avivada (2018).
A BATALLA POLA NACIÓN é a crónica dun conflito ideolóxico e político ao redor do feito galego, das posibilidades, capacidades e estratexias do país para desenvolverse e do seu papel no mundo e no estado. Esta batalla arrancou na segunda metade dos anos 40, desenvolveuse na década dos 50 e intensificouse nos primeiros 60, sen escapar ás grandes tendencias e correntes que marcaron o mundo após da II Guerra Mundial, moi particularmente aos pólos en fricción da denominada Guerra Fría, onde a loita anticolonial impulsada polos movementos de liberación nacional apareceu como punto central.
O tempo político que debulla este traballo é o da década dos anos 50 e os primeiros 60. Nel percórrense as diverxencias do núcleo liderado por Ramón Piñeiro con Daniel Castelao e o nacionalismo exiliado en América, a primeira contestación das novas xeracións á política do grupo Galaxia, a aparición do asociacionismo cultural, o nacemento e morte do Consello da Mocidade, o nacemento do Partido Socialista Galego e da Unión Cristián-Demócrata de Galicia e da constitución en 1964 da Unión do Povo Galego, recuperando o nome e o programa dunha organización impulsada en outono de 1963 en Madrid.
O nacionalismo estivo no centro de todas as loitas e batallas que se relatan neste traballo. Mentres o grupo ligado a Ramón Piñeiro o consideraba como unha fase “atrasada” e “superada” do galeguismo e cuestionaba a proposta doutrinal sistematizada no libro Sempre en Galiza, os sectores organizados arredor do Consello de Galiza en Bos aires afirmaban a súa vixencia e reivindicaban o herdo teórico de Daniel Castelao. Unha postura semellante defenderon nos primeiros 60 un grupo de mozos que tomaron contacto coa cuestión galega no colectivo Brais Pinto e impulsaron o Consello da Mocidade e posteriormente, o 25 de xullo de 1964,a Unión do Povo Galego, inaugurando o capítulo contemporáneo da nacionalismo galego.
Terá lugar o vindeiro xoves, 24 de setembro, ás 20:00h. no Espazo Enocultural Vide-Vide (Rúa Fonte de Stº Antonio nº 10, Santiago).
Falarán:
- María Antonia Pérez, Presidenta da A.C. O Galo.
- Rubén Cela, , economista.
- Xosé Ramón Ermida Meilán, autor do libro.
Acada de publicar o libro A BATALLA POLA NACIÓN Historia da creación e consolidación da Unión do Povo Galego. Volume I (1950-1966), editado pola Fundación Terra e Tempo de Estudos Nacionalistas, que recolle a crónica do conflito ideolóxico e político ao redor do feito galego, das posibilidades, capacidades e estratexias do país para desenvolverse e do seu papel no mundo e no Estado.
O tempo político que debulla este traballo é o da década dos 50 e dos primeiros 60. Nel percorrésense as diverxencias do núcleo liderado por Ramón Piñeiro con Daniel Castelao e o nacionalismo exiliado en América, a primeira contestación das novas xeracións á política do grupo Galaxia, a aparición do asociacionismo cultural, o nacemento e morte do Consello da Mocidade, o nacemento do Partido Socialista Galego (PSG) e da Unión Cristián-Demócrata da Galiza (UCDG) e a constitución en 1964 da Unión do Povo Galego, co que se inaugura o capítulo contemporáneo do nacionalismo galego.
Xosé Ramón Ermida Meilán (Foz, 1973)
Xornalista en Nós Diario, onde asina co pseudónimo de Xacobe Ferreiro e Cilia Torna, realizou diversos traballos de investigación histórica centrados, fundamentalmente, no nacionalismo galego, na represión e na resistencia antifranquista e nos movementos sociais e políticos da Galiza contemporánea. Así, deu ao prelo o libro Mortos por amor á terra. A represión sobre o nacionalismo galego, 1936-1950 (2016); As Irmandades da Fala (2017).
Tamén se achegou á historia dos movementos sociais e políticos na Galiza contemporánea, coordinando o libro Rebeldía galega contra a inxustiza (2018), onde publicou un traballo sobre o masacre da Oseira. Tamén coordinou o libro Galiza 1968.A consciencia avivada (2018).
A BATALLA POLA NACIÓN é a crónica dun conflito ideolóxico e político ao redor do feito galego, das posibilidades, capacidades e estratexias do país para desenvolverse e do seu papel no mundo e no estado. Esta batalla arrancou na segunda metade dos anos 40, desenvolveuse na década dos 50 e intensificouse nos primeiros 60, sen escapar ás grandes tendencias e correntes que marcaron o mundo após da II Guerra Mundial, moi particularmente aos pólos en fricción da denominada Guerra Fría, onde a loita anticolonial impulsada polos movementos de liberación nacional apareceu como punto central.
O tempo político que debulla este traballo é o da década dos anos 50 e os primeiros 60. Nel percórrense as diverxencias do núcleo liderado por Ramón Piñeiro con Daniel Castelao e o nacionalismo exiliado en América, a primeira contestación das novas xeracións á política do grupo Galaxia, a aparición do asociacionismo cultural, o nacemento e morte do Consello da Mocidade, o nacemento do Partido Socialista Galego e da Unión Cristián-Demócrata de Galicia e da constitución en 1964 da Unión do Povo Galego, recuperando o nome e o programa dunha organización impulsada en outono de 1963 en Madrid.
O nacionalismo estivo no centro de todas as loitas e batallas que se relatan neste traballo. Mentres o grupo ligado a Ramón Piñeiro o consideraba como unha fase “atrasada” e “superada” do galeguismo e cuestionaba a proposta doutrinal sistematizada no libro Sempre en Galiza, os sectores organizados arredor do Consello de Galiza en Bos aires afirmaban a súa vixencia e reivindicaban o herdo teórico de Daniel Castelao. Unha postura semellante defenderon nos primeiros 60 un grupo de mozos que tomaron contacto coa cuestión galega no colectivo Brais Pinto e impulsaron o Consello da Mocidade e posteriormente, o 25 de xullo de 1964,a Unión do Povo Galego, inaugurando o capítulo contemporáneo da nacionalismo galego.
Feed RSS
